Leczenie sarkoidozy serca

Leczenie dostosowuje się do zakresu i aktywności zajęcia serca, objawów, rytmu serca i jego funkcji. Decyzje powinny być podejmowane przez kardiologa i specjalistę w dziedzinie sarkoidozy.

Leczenie immunosupresyjne

Kortykosteroidy są zwykle leczeniem pierwszego rzutu, gdy występuje aktywne zapalenie mięśnia sercowego, klinicznie istotna arytmia lub zaburzona czynność serca. Dawka jest stopniowo zmniejszana w zależności od objawów, badań obrazowych i wyników laboratoryjnych. Leki oszczędzające steroidy, takie jak metotreksat, azatiopryna lub mykofenolan, można dodać, gdy potrzebne jest długotrwałe leczenie lub wystąpią działania niepożądane.

Odpowiedź na leczenie monitoruje się na podstawie objawów, EKG lub monitorowania metodą Holtera, echokardiografii, rezonansu magnetycznego serca lub badania FDG-PET, a także badań krwi, takich jak troponina, BNP i markery stanu zapalnego.

Leczenie zaburzeń rytmu

Osoby z groźnymi arytmiami komorowymi, istotnymi zaburzeniami przewodzenia lub wysokim ryzykiem nagłej śmierci sercowej mogą wymagać wszczepialnego kardiowertera-defibrylatora (ICD). W przypadku zaawansowanego bloku serca może być potrzebny rozrusznik. Leki przeciwarytmiczne i ablację cewnikową rozważa zespół elektrofizjologiczny, gdy jest to właściwe.

Leczenie niewydolności serca

Leczenie niewydolności serca może obejmować leki zmniejszające obciążenie serca, diuretyki stosowane w przypadku zatrzymania płynów oraz staranne kontrolowanie ciśnienia tętniczego. W ciężkich przypadkach mogą być potrzebne specjalistyczne świadczenia z zakresu niewydolności serca.

Kontrole

Sarkoidoza serca może nawracać, dlatego długoterminowe kontrole są ważne nawet wtedy, gdy objawy się poprawiają. W przypadku omdlenia, nowego bólu w klatce piersiowej, ciężkiej duszności lub utrzymujących się kołatań serca należy pilnie zgłosić się po pomoc medyczną. Nigdy nie należy rozpoczynać, przerywać ani zmieniać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Niesteroidowe leki immunosupresyjne mogą być opcją leczenia sarkoidozy serca

Leczenie zmniejszyło zapotrzebowanie na kortykosteroidy i aktywność zmian u niektórych pacjentów

Japońskie badanie sugeruje, że niesteroidowe leki immunosupresyjne mogą być opcją leczenia osób z sarkoidozą serca, które nie odpowiadają dobrze na kortykosteroidy lub odczuwają ich działania niepożądane.

Chociaż leki te zmniejszyły zapotrzebowanie na kortykosteroidy i aktywność zmian sarkoidozowych u niektórych pacjentów, potrzebne są dalsze badania, aby ustalić ich bezpieczeństwo i skuteczność.

Badanie „Cardiac sarcoidosis treated with nonsteroidal immunosuppressive therapy” opublikowano w IJC Heart & Vasculature.

Rejestr ILLUMINATE-CS wykorzystany w badaniu był częściowo finansowany z grantu Novartis Pharma Research Grant. Novartis sprzedaje niesteroidowy lek immunosupresyjny cyklosporynę pod nazwami Sandimmune i Neoral.

Sarkoidoza serca występuje wtedy, gdy ziarniniaki, czyli małe skupiska komórek zapalnych, zajmują serce i zaburzają jego zdolność do pompowania krwi w organizmie, co może prowadzić do zaburzeń rytmu i niewydolności serca.

Kortykosteroidy nie działają równie dobrze u wszystkich pacjentów. Mogą również powodować poważne działania niepożądane, takie jak przyrost masy ciała i cukrzyca, zwłaszcza przy dużych dawkach lub długotrwałym stosowaniu.

Kolejna opcja leczenia sarkoidozy serca?

Badacze wykorzystali dane z ILLUMINATE-CS (UMIN000034974), rejestru osób z sarkoidozą serca w Japonii.

Według streszczenia badania kohorta rejestru obejmowała 512 pacjentów, z których 426 otrzymywało kortykosteroidy, a 26 niesteroidowe leki immunosupresyjne. Z analizy wykluczono pacjentów, którzy nie otrzymywali żadnego z tych rodzajów leczenia lub których dane były niekompletne.

Przyczynami stosowania niesteroidowych leków immunosupresyjnych były utrzymujące się zapalenie serca, działania niepożądane kortykosteroidów, zaburzenia rytmu pochodzące z dolnych jam serca oraz blok przedsionkowo-komorowy, który może spowalniać rytm serca. U dwóch pacjentów nastąpiło pogorszenie sarkoidozy poza sercem.

Spośród 26 pacjentów otrzymujących niesteroidowe leki immunosupresyjne 13 (50%) stanowili mężczyźni. Średni wiek w chwili rozpoznania wynosił 60,3 roku. Najczęstszymi początkowymi objawami były zaburzenia ruchomości ściany serca (42,3%), czyli zmiany zdolności mięśnia sercowego do kurczenia się, oraz blok przedsionkowo-komorowy (34,6%), w którym sygnały elektryczne przechodzące zwykle z górnych do dolnych jam serca ulegają zakłóceniu lub zablokowaniu.

Najczęściej stosowanym niesteroidowym lekiem immunosupresyjnym był metotreksat, który otrzymywało 20 pacjentów. Trzech pacjentów otrzymywało azatioprynę, dwóch cyklosporynę, a dwóch cyklofosfamid. Oprócz zmniejszania zapalenia metotreksat, azatiopryna i cyklofosfamid hamują również wzrost komórek.

Po dodaniu niesteroidowych leków immunosupresyjnych do leczenia 14 pacjentów mogło zmniejszyć dawki kortykosteroidów, co może pomóc ograniczyć działania niepożądane. Żaden pacjent nie odstawił jednak kortykosteroidów.

Wśród 14 pacjentów leczonych niesteroidowymi lekami immunosupresyjnymi z powodu utrzymującego się zapalenia serca połowa (50%) wykazała zmniejszony wychwyt fluorodeoksyglukozy w badaniu PET. Zmniejszenie wychwytu wskazuje na ograniczenie zapalenia po leczeniu.

Badacze uznali, że niesteroidowe leczenie immunosupresyjne może być opcją dla pacjentów, których stan nie stabilizuje się przy stosowaniu samych kortykosteroidów lub u których występują ich działania niepożądane. Zaznaczyli, że potrzebne są dalsze badania, aby ustalić, kto mógłby odnieść największą korzyść.

Artykuł źródłowy: Sarcoidosis News

Oryginalne badanie: Cardiac sarcoidosis treated with nonsteroidal immunosuppressive therapy